marooned, martıların çığlığıdır; yağmur bulutlarının kapladığı küçük bir balıkçı kasabasının limanında denizi seyre dalmışken duyulan.tüm griliği içinde dalgalı denizin ve balçık rengi göğün ufuk çizgisinde birbirlerini sarmasını izlemek, imgelemin derin sularına bir daha çıkamayacakmışçasına batmak, yitip gitmektir.


the division bell, benim altın renkli bir hüzün olarak nitelediğim türde bir "sihir" nakleder kana her dinlenişinde ve marooned bu büyülü resmin en nadide detayıdır.ölümü hatırlatmaz; fakat yüreğini sıkar dinleyicisinin, zihinde yoğun bir kendini sorgulama, anılarda kaybolma durumu peydah eder.

ve marooned hep bekler.unutursunuz; o bekler, o çığlıkları her duyduğumda tüylerim diken diken olur.

döngü devam eder...

sanıyor musun ki gerçekten anlatabileceğini,
cehennemin içinden cenneti,
acılar içindeyken masmavi göğü,
soğuk çelik rayların arasından yemyeşil tarlaları,
ya da bir maskenin ardındaki gülümsemeyi,
inanıyor musun anlatabileceğine?

kahramanlarının yerini hayaletlerle değiştirdiklerinde,
ağaçlarının yerine sıcak küller bıraktıklarında,
ılık havanın yerini soğuk rüzgarlar aldığında,
alıştıkların değiştiğinde,
anlatabilir misin?

ne kadar, ne kadar çok isterdim şimdi burada olmanı.

biz sadece akvaryumda yüzen iki kayı p ruhuz,yıllar boyunca..
hep aynı yüzeyde koşan
ne buldun?aynı eski korkuları mı?
keşke burada olsaydın

merhaba?
orada biri var mı?
eğer beni duyuyorsan sadece başını salla
evde biri var mı?
hadi ama yapma,şimdi
duyduğuma göre iyi değilmişsin.
pekala, acını hafifletebilirim.
ayaklarını tekrar yere bastırabilirim.
rahatla...
ilk önce bazı bilgiye ihtiyacım var.
sadece temel gerçekler
bana nerenin acıdığını gösterebilir misin?
hiç acı yok, uzaklaşıyorsun
ufukta kaybolan geminin dumanından
sen sadece dalgaları aşı p gelebilirsin.
dudakların kı pırdasa da duyamıyorum ne dediğini.
çocukluğumda ateşim çıktığında
elim sanki iki balon gibi şişmişti.
şimdi aynı duyguyu yine yaşıyorum.
açıklayamam, anlayamazsın.
bu ben değilim.
son zamanlarda rahatça uyuşmuş biri oldum.
tamam...
sadece ufak bir iğne deliği
başka bir şey olmayacak

"çığlıklar..."

fakat kendini biraz kötü hissedebilirsin.
ayağa kalkabilir misin?
sanırım işe yaradı.güzel.
bu gösteriye devam etmeni sağlayacak.
hadi gitme zamanı geldi.
hiç acı yok, uzaklaşıyorsun
ufukta kaybolan geminin dumanından
sen sadece dalgaları aşı p gelebilirsin.
dudakların kı pırdasa da duyamıyorum ne dediğini.
çocukluğumda hızlı ani bir bakış yakalamıştım,
gözümün ucuyla
ama tekrar baktığımda gitmişti.
şimdi parmaklarımı onun üzerine koyamıyorum.
o çocuk büyüdü ve rüya bitti.
rahatça uyuşmuş biri oldum.

çok naziksin burada olduğumu düşündüğün için
ve aslında senin sayende açıklık kazandı burada olmadığım.
ve ben hiç bilmiyordum ayın bu kadar büyük olabileceğini
ve ben hiç bilmiyordum ayın bu kadar mavi olabileceğini
ve sana minnettarım eski ayakkabılarımı attığın
ve onların yerine beni buraya getirdiğin için, kırmızı giysilerimle
ve ben merak ediyorum bu şarkıyı kimin yazabileceğini.
umurumda değil güneşin parıldayı p parıldamadığı
ve aldırmam hiçbir şeyim olmasa da
ve aldırmam sana sinirlenmişsem de
kış aşkı yaşayacağım ben.

ve nedir aslında bir düş?
ve nedir aslında bir şaka?