marooned, martıların çığlığıdır; yağmur bulutlarının kapladığı küçük bir balıkçı kasabasının limanında denizi seyre dalmışken duyulan.tüm griliği içinde dalgalı denizin ve balçık rengi göğün ufuk çizgisinde birbirlerini sarmasını izlemek, imgelemin derin sularına bir daha çıkamayacakmışçasına batmak, yitip gitmektir.


the division bell, benim altın renkli bir hüzün olarak nitelediğim türde bir "sihir" nakleder kana her dinlenişinde ve marooned bu büyülü resmin en nadide detayıdır.ölümü hatırlatmaz; fakat yüreğini sıkar dinleyicisinin, zihinde yoğun bir kendini sorgulama, anılarda kaybolma durumu peydah eder.

ve marooned hep bekler.unutursunuz; o bekler, o çığlıkları her duyduğumda tüylerim diken diken olur.

döngü devam eder...